Hellooooow

Voor ik jullie wat ga vertellen over Congo, eerts iets anders. Zoals jullie al wisten, of sommigen misschien ook niet, ben ik in mei nonkel geworden. Gezien ik toen nog geen foto’s kon publiceren, voila enkele kiekjes van de nu al zeven maand oude Sven.

Hij is, naar verluid, heel braaf, zoals ik dus. (hoor ik daar ergens kommentaar ?)

Tja, mij zuster is mij dus voor. Het zal gaan tijd worden zekere dat ik . . . . .

Als ik terug ben zal hij weeral gegroeid zijn, want die seut groeien rap zeg. En ik zal weeral geld moeten spenderen om cadeautjes te kopen. J J Het leven is duur . . . . . .

Soit, Nu wat nieuws over Congo.

Op zich is er weinig gebeurt sinds de laatste blog behalve dan dat ik van maandag tot woensdag effe voor een vergadering terug naar Kinshasa ben gevlogen. ‘k Heb de laatste tijd veel gereisd en ik kun jullie garanderen dat het vermoeiend is.

Wat dan weer plezant is, is dat je soms het gevoel hebt terug in België te zijn als je toevallig de bus van De Lijn tegenkomt.

Je ziet, zo ver weg en toch dichtbij . . . . . .

De volgende foto’s heb ik genomen toe we Matadi binnen reden. De weg is hier nog goed.

Deze morgen moest ik wel effe verschieten toen ik carrément een eiland voorbij het hotel zag drijven. Het was wel 20 meter lang op 10 meter breedt. K’ Was aan het kijken of er geen krokodillen in verscholen lagen, maar spijtig genoeg niets.

Soit. Jullie zullen zeker al opgemerkt hebben dat ik momenteel weinig te vertellen heb? Och,  beter dat dan helemaal niets gedurende enkele maanden, zoals vorige keer. Morgen ga ik eens op verkenning buiten Boma. Misschien dat ik dan wat meer nieuws heb.

Ciao